[Fic] รักนะเด็กอ้วน

posted on 24 Oct 2008 12:47 by mee-teukieluv  in fiction

รักนะเด็กอ้วน

KangTeuk couple

 

++++++++++++++++++++++++++++++++

 

One two three! แชะ แชะOne two three! แชะ แชะ 

โอเค เลิกกองได้ !!

ขอบคุณครับ ขอบคุณคะ !!

 

หลังจากการทำงานอย่างหนักหน่วงตั้งแต่เช้าจรดเย็น สองนักร้องรวมทั้งตำแหน่งพิธีกรคนเก่งแห่งวงบอยแบนด์ชื่อดังต้องถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก อีกหนึ่งงานที่สำเร็จไปได้ด้วยดี

 

โอ๊ยยยยย เมื่อยชะมัด ถ่ายรูปตั้งแต่เช้า พรุ่งนี้ต้องไปซ้อมอีก เหนื่อยแต่ก็สนุกนะ ชักจะอดใจรอไม่ไหวแล้วสิ

อยากแสดงละครเวทีเต็มแก่แล้ว แล้วนายว่าไง คังอิน

 

ก็เป็นอีกหนึ่งบทบาทที่ท้าทายดีนะพี่ ผมอดตื่นเต้นไม่ได้เลยอะ อยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆจัง อยากให้ทุกคนได้เห็นผม อยู่บนเวที แต่ไม่ใช่ในฐานะนักร้องดูบ้างนะพูดเสร็จก็อมยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ อีกหนึ่งบทบาทที่เขาได้รับโอกาสมา และต้องทำให้ดีที่สุด ไม่อยากให้ใครต้องผิดหวังและไม่อยากให้ใครคนนั้นต้องเป็นห่วงด้วย

 

แหมๆๆๆ ทำเคลิ้มคิดถึงๆใครอยู่ แอบนอกใจลีทึกมันรึป่าวเนี้ย เดี๋ยวไปฟ้องซะเลย

 

โธ่ พี่ฮีซอลทำเป็นพูดเล่นไป ผมรักเดียวใจเดียวนะครับ ไม่มีทางนอกใจนางฟ้าของผมแน่นอน ว่าแต่พี่เหอะอย่ามัวแต่ห่วงคนอื่นเลย ห่วงตัวเองจะ นอนกอดคาน ดีกว่านะพี่ คริ คริ

           *O*  !!!!!!!!!!!!! 

อะ อะ ไอ้ๆๆๆๆ โอ๊ยจะด่าแกว่าอะไรดีเนี้ย ไม่น่าพูดดีกะแกเล้ย ไอ้หมีบ้า ไอ้หมีอ้วน

อะไรกันพี่ ช่วงนี้ผมออกจะ ซูบ ไม่ค่อยมีเวลาพักเลยอะ

           *O*  !!!!!!!!!!!!! 

นี่ใครมันหลอกแก บ้านฉันไม่เรียกว่าซูบ เฟ้ย นี่นะๆๆๆเจ้าหญิงของวงพูดไปพลางเอานิ้วเรียวของเจ๊แกจิ้มลงไปที่วันแพค เอ่อ ท้องนิ่มๆ (พุงก็ได้ ฉันพยายามช่วยพี่แล้วน้า) ของผู้มีศักดิ์เป็นน้อง

 บ้านฉันเรียกว่าอ้วนนนนนนน ได้ยินม้ายยยยยย  

พี่อย่ามาอำผมเลย ที่รักผมเขายังบอกให้ผมกินข้าวเยอะๆ เดี๋ยวจะซูบเลยอะ ผมไม่เชื่อพี่หรอก

 

หึ ถ้าไม่เชื่อฉัน ลองไปถามใครก็ได้ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เริ่มปรากฎ

 

เอางี้พนันกันมั้ยละ ห้าหมื่นวอน ถ้ามีคนบอกว่านาย อ้วน หลุดมาแม้แต่คำเดียว จ่ายมาห้าหมื่นวอน แต่ถ้าภายในพรุ่งนี้ ยังไม่มีใครบอกว่านายอ้วน ฉันจ่ายหกหมื่นวอนเลย โอเคมั้ยละ ??รอยยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏบนริมฝีปากบาง ห้าหมื่นเห็นๆ (การพนันเป็นสิ่งไม่ดีนะจ๊ะ)

 

แต่ต้องมีกติกานะพี่ ว่าจะไม่มีการหว่านล้อมใครทั้งสิ้น พี่เองก็ห้ามพุดคำว่าอ้วน เพราะเราถือว่าเป็นผู้เล่นในเกมส์นี้ ถ้าพี่ตกลง ผมก็จะเล่นด้วย กำลังเก็บเงินจะพาที่รักไปเที่ยวอยู่พอดี อิ อิพกความมั่นใจเกินร้อยยยยย

 

สำหรับฉันยังไงก็ได้อยู่แล้ว ชนะใสๆ จ่ายฉันห้าหมื่นนายได้ซูบสมใจแน่ๆคังอินน้องรักเอ้ยยยยยยยยย

 ศึกแห่งศักดิ์ศรี (เหรอ???)ครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายชนะกันหนอ ท่านผู้ชม ++++++++++++++++++++++++++++++++++++  เช้าวันใหม่ที่สดใส(รึป่าว ไม่แน่ใจ)สมาชิกคนอื่นๆที่กินข้าวกินตามปกติ แต่มีเพียงสองคนที่แผ่อำมหิตสาดใส่กันอยู่ตลอดเวลาจนเพื่อนๆคนอื่นเริ่มรู้สึกหนาวๆร้อนๆ 

นี่ ลีทึกอาหารเช้านี้ น่ากิ๊น น่ากินเนอะ กินเยอะๆนะ เดี๋ยวจะ ซูบ เปิดฉากขึ้นแล้วสงครามมหากาฬในครั้งนี่โดยแม่ทัพใหญ่คิมฮีซอล

 

จะซูบ ไม่ซูบ ผมก็รักพี่นะ ดีกว่าคนบางคน  ไม่มีแฟนคงเปล่าเปลี่ยวน่าดู  ถึงหาเรื่องว่าชาวบ้านเขาไปทั่วจี๊ดดดดด คะ เจ๊ จี๊ดดดดด มั้ยคระ เมื่อแม่ทัพหมีคังสาดกระสุนตอบโต้

 

นี่ชินดง นายผอมลงรึป่าวหึ แหมดูดีขึ้นนะ ลดลงตั้งสิบกิโลใช่มั้ย ดีมากน้องรัก ดีกว่าคนบางคนนะ  คางไม่มีแล้ว ยังไม่รู้สึกตัวอีกผู้บัญชาการทัพคิมฮี ประกาศชักธงรบสุดกำลัง ทำให้แม่ทัพหมีคังมือกระตุกจับคางตัวเองทันที

 

แต่พี่ว่านายผอมลงแล้ว ตีนกา จะขึ้นรึป่าวนะ บางคนอายุก็ไม่ใช่น้อยๆแต่ก็ยังทำแบ๊วอยู่ได้ตลอดเวลา ไม่ได้นับรอยตีนกาบนหน้าเลย ให้ตายเหอะหมีกำลังยิ้มอย่างผู้มีชัย ในขณะที่เจ้าหญิงของเราหนังตาเริ่มกระตุก

 

ฮยอกแจนายนี่ดีจังนะ ถึงจะกินเยอะ แต่ก็ยังหุ่นดี๊ ดี ไม่เหมือนบางคน กินก็พอๆกันพักผ่อนก็พอๆกัน แต่ทำไมมันถึง บวม เอาๆพี่ไม่เข้าใจจริงๆเล้ยคิมฮีตัดสินใจยิงปืนใหญ่ตอบโต้ทันควัน

 

---นิ่ง---

 

หมีเริ่มนิ่ง

 

แค่นี้ในใจเจ้าหญิงคิมก็กระโดดโลดเต้น โห่ร้องด้วยความยินดี จะสู้กับพี่ยังเร็วไปหมื่นปีไอ้น้อง วะฮ่าๆๆๆๆ

 

เอิ่ม พี่ฮีซอล ผมขอร้อง

จะขอร้องให้ฉันหยุดพูดจี้ใจดำนายใช่มั้ยละ ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

พี่หยุดยิ้มซะทีได้มั้ย

ฮึๆ รับความจริงไม่ได้ละสิ ฮ่าๆๆๆๆๆ

 ตีนกาพี่มันทิ้มตาโผ้มมมมมมมมมม      “ *O* ” น้องๆที่เหลือเตรียมอุดหู รับเสียงกรีดร้อง ทุบตีของเจ๊ แต่………. เงียบ แปลก เจ๊เดินหนีไป 

โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยทอด   *O* !!!!!!!!!!

 

เมื่อหมียังไม่กลายเป็นหมีเผา

น้องที่เหลือได้แต่นั่งตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว(เวอร์ไปนิดส์) เจ้าหญิงของวง เดินหายเข้าไปในครัว

เอ่อ คงไม่ไปเอาอาวุธหรอกนะ   - - “

ในขณะที่หัวหน้าวงคนสวยยังคงนั่งนิ่ง แต่ในใจยังอดหวั่นไม่ได้ (ไม่ได้กลัวเจ๊แต่อย่างใด  ^_^ )

สิ่งที่ขอร้องน้องๆไว้ คงไม่เป็นอะไรหรอกนะ เฮ้อ (แล้วลีดเดอร์ของเหล่าลิงขออะไรไว้ละ??)

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

  

เมื่อสองวันก่อนในการขึ้นไลฟ์ของรายการหนึ่งโดยที่ รองหัวหน้าพร้อมควบตำแหน่งคนรักของหัวหน้าวง ไม่ได้มาอัดรายการ เนื่องจากติดซ้อมละครเวที

 

ทุกคน มารวมกันตรงนี้ก่อนสิ้นเสียงเรียกของลีดเดอร์คนสวย  สมาชิกทุกคนก็ต้องละกิจกรรมที่ทำอยู่

 

แค่นี้ก่อนนะ คยูกี้ เดี๋ยวคุยกันใหม่นะ อืม คิดถึงเหมือนกัน  >///< ” พูดจบก็ต้องก้มหน้างุด ก็กลายเป็นฟักทองสีชมพูไปซะแล้ว ยังไม่ชินซักที

 

อ่า พี่ทึกเรียกแล้ว เดี๋ยวคืนนี้พี่โทรหานะ อุคกี้ อย่าลืมคิดถึงพี่น้า คิดถึงที่สุดเลย ซาลาเปาสีชมพู อิอิ

 

อะไรของนายนะ ก็บอกว่าพี่ทึกเรียก โอ๊ย นอกใจบ้าบออะไร เจ้าปลาบ้า แค่นี้นะ เอ๊ะ ! ก็บอกแล้วไงว่าพี่ทึกเรียกอะ เลิกหึงงี่เง่าซะที นายเองก็ไปทำงานได้แล้ว อืมๆ เสียงโวยวายของคู่รักคู่กัดประจำวง

 

คิดถึงนะ  >///< ” พูดเบาๆเสียงอ่อยๆ ไม่บอกก็รู้ว่าอีกฝั่งคงหน้าบานเป็นปลากระโห้ไปแล้ว ไก่น้อยวางสายเสร็จก็รีบเดินก้มหน้ามาหาหัวหน้าวงคนสวย คงเกรงชาวประชาจะแซว

 

ชินดง !! วางถุงขนมแล้วมาฟังพี่ก่อน

 

พี่มีเรื่องสำคัญจะบอก เอ่อ เอาเป็นว่าขอร้องละกันนะถึงไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไรแต่น้องๆก้พยักหน้ากัน งึกงัก เพราะสีหน้าที่ดูจริงจังของพี่ชายคนโต

 

ก่อนอื่นพี่ขอถามทุกคนก่อน ว่าทุกคนรักคังอินมั้ย ?  (*o* ) ( *o*)  ( *o*)   (*o*)

 เอิ่ม

แต่ละคนได้แต่นิ่งคิด

 

เอ่อ  พี่คังอินนะเหรอ

 

ถึงพี่เค้าจะชอบใช้กำลัง

 

ชอบบังคับ

 

เสียงดัง

 

แย่งขนมชินดง

 

ชอบแกล้งฮยอกแจ

 

แกล้งกดคยูต่อหน้าชองมิน

 

ใช้กำลังกับเยเย่

 

ชอบข่มขู่ให้เสียขวัญ และอีกบลาๆๆๆ  - -“

 แต่ว่ายังไง………ก็รักนะ 

แล้วแต่ละคนก็พยักหน้ากันงึกงักโดยพร้อมเพรียงกัน

สังเกตเห็นใช่มั้ยว่าช่วงนี้คังอินมีอะไรเปลี่ยนไป พี่แค่ไม่อยากให้เค้ากังวล พี่ก็อยากขอร้องทุกคนนะ ว่า

 อย่าทักคังอินว่า อ้วน  = = ‘ 

แม้จะคันปากยิบๆอยากจะทักก็ไม่กล้า น้องๆได้แต่เก็บงำความลับที่คังอินไม่รู้(ตัว) แต่ก็มีเพียงคนเดียวที่กำลังพยายามให้คังอินรู้ตัว  - -“

 

ช้านอยากไปฟิตเนตจังเลย มีใครว่างไปกับฉันมั้ย ช่วงนี้รู้สึกอึดอัดยังไงม่ายรุนั่นไง เริ่มแล้ว

 

นี่คังอิน ซ้อมละครเสร็จแล้วไปกับฉันมั้ย เผื่ออะไรๆจะดีขึ้นเจ๊ส่งไปหนึ่งดอก

 

คงไม่อะพี่ พี่ไปเหอะ แต่อย่าหักโหมนะ กระดูกกระเดี้ยวยิ่งไม่ค่อยแข็งแรง เดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งไปจะยิ่งแย่ด้วย  

 

รอยยิ้มอย่างผู้มีชัยของเจ้าหญิงมลายหายไปแทบจะทันที หึหึ คอยดูเถอะคังอินน้องรัก นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น

 

ชินดง อ่า เรียกชินดงเสร็จก็ปราดเข้าไปกระซิบข้างหุเฮียชิน

 

บอกคังอินไปซิว่าเค้าอ้วนนะ ชินดงน้องรักชินดงส่ายหน้าทันที

 

ไม่งั้นชั้นจะเอาขนมและของกินทั้งหมดไปทิ้ง หรือไม่ก็จะให้ฮีบอมกินให้หมด หึหึเอ่อ เจ๊ขา สงสารฮีบอมมี่อะ

แม้เจ้าตัวจะเค้นรอยยิ้มอำมหิตออกมาแค่ไหน ชินดงเริ่มหน้าซีดมือไม้สั่น แต่คำสัญญาก็คือคำสัญญา

 

อ่า ผู้จัดการเรียกผมอะ พี่ ผมต้องไปแล้วครับร่างกายไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อสัญชาตญาณการเอาตัวรอดเลยจริงๆ

 

แต่ไม่ว่าจะงัดแผนไหน โหดเหี้ยมแค่ไหน ก็ยังไม่ทำให้คิมฮีซอลประสบความสำเร็จ

 

ชองมิน ไม่งั้นฉันจะบอกให้ซีวอนมันกดคยู เป็นวอนคยูเลยดีมั้ย หึ หึ

 

ฮยอกแจ ถ้าไวรัสลงเครื่องนายจะเป็นยังไงน้า หนังโป๊สุดที่รักของนายคงหายวับไปกับตาเลยใช่มั้ย หึ หึ

 

เย่เอ้ย เคยอ่านฟิคเฮนอุคมั้ย ถ้ามันเป็นเรื่องจริงจะทำยังไงละ วะฮ่าๆๆๆๆๆๆ

 

แต่………….ทุกคนปิดปากเงียบ

 นี่มันเกิดอะไรขึ้น !!!!!!!!!!!!คนสวย งง…… แล้วก็…… เซ็ง   - - “ ทว่าเหตุการณ์ทุกอย่างก็อยู่ในสายตาของหัวหน้าวงคนสวยตลอด เมื่อรู้ว่าน้องๆต่างรักษาสัญญาที่ให้ไว้ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างโล่งอกลีทึกเองก็มีเหตุผลของเขาเอง  เหตุผลของคนที่รักกัน แต่ว่าเห็นสีหน้าแต่ละคนแล้ว  Y^Y ก็อดสงสารไม่ได้จริงๆ   ++++++++++++++++++++++++++++++          

 

Super Show in Thailand สิ้นสุดการรอคอย

posted on 18 Jul 2008 15:29 by mee-teukieluv  in suju

 Image Hosted by CompGamer Image Host

กว่าจะได้อัพก็เลยมาหลายวัน แต่ความรู้สึกยังไม่จางหายเลย จำได้ทุกชอต ทุกความประทับใจ

12/07/08

รวมพลคนหัวใจสีแซฟไฟร์บลูหน้าอิมแพคอารีน่าเมืองทองธานี

อา วันที่รอคอย นอนแทบไม่หลับเลย ตื่นเต้นสุดๆ

คอนเสริ์ตแรกในชีวิต(บ้านนอกได้อีก)

คอนเริ่ม ทุ่มนึง

เรียนเสร็จเที่ยงครึ่งก็รีบกินข้าวแต่งตัว แล้วโบกแทกซี่อย่างด่วนๆ

ประมาณเกือบๆชั่วโมงถึงแล้ว แค่หน้างานก็รู้สึกสุดๆไปแล้ววววววว สีฟ้า สีน้ำเงินละลานตาไปหมดเลย ถือป้าย ถือแบนเนอร์มาประชันกัน คึกคักมากๆ อา เสียดายไม่มีป้ายเหมือนเค้า อยู่บนยอดเขากะเก็บบรรยากาศ เห็นแค่หัวทึกกะหมีก็ดีใจสุดๆแล้ว

คนเยอะมากๆเลยอะ ไม่รู้จะไปนั่งตรงไหนก็เลยกระดึบๆออกไปนั่งกันตรงสนามหญ้า นั่งทาสีเล็บกันตรงนั้น สาบานได้ว่าตั้งแต่เกิดมาไม่เคยทาเล็บเลย เพื่อผู้ชายทำได้ ยอม มีน้องกลุ่มนึงเดินแจกพู่ด้วย นารักมากๆเลยคะ ขอบคุณมากนะคะ

รอไป แต่ก็ไม่เบื่อนะเพราะมีแบนเนอร์กะป้ายให้กรี๊ดกัน ถ่ายรูปกัน แอบขำคนที่อยู่ข้างเค้ามากันเยอะ แล้วเอารูปเอสเจมาอย่างใหญ่แล้วก็เอามาเรียงคนก็มาถ่ายรูปกัน สักพักก็ได้ยินเสียง "ไม่เอาๆคู่นี้" ก็เลยหันไปดู กร๊ากกกกซีฮัน ไอ้นี่ก็นั่งอมยิ้ม เลยใช้น้องให้ไปถ่ายรูป ก็เค้าเรียงกันเป็นคู่ คังทึกแน่นอนจริงๆอ๊ากกกกกกก

หกโมงเป๊ะประตูเปิดแล้วววว รีบเข้าไป เหอ เหอ อยู่ไหนหว่า โซนพีสาม เดินหา ปาดดดดด ชันโคตรๆพี่น้อง แบบว่ากลัวความสูงอะ ใจคอไม่ดี กลัวตกอะ ระหว่างรอก็โบกแท่งไฟเล่น เหอ เหอ สวยอะ คนเริ่มทยอยเข้ามาจนใกล้ทุ่มก็ยังไม่เต็ม ก็งงกันว่าไมไม่เต็มอะ ใกล้เริ่มแล้วนะ

จนทุ่มนึง ใจเต้นตึกตัก จดเจ่อกะเวทีตรงหน้ามากมาย จะมายังหว่าๆๆๆๆๆๆๆ

โฮกกกกกกกกกกก VCR มาแว้ววววววว กรี๊ดดดดดดแบบว่า ไม่เคยเห็นเท่โฮกกกกันมากมาย

เซตแรกมาแนวเท่มากมาย จะส่องทึกกะหมีไม่เห็นอะ ไกลมากๆเลย เพราะเต้นกันตรงเวทีใหญ่

คิดในใจโบกๆๆๆๆๆๆ อย่างเดียวตอนนั้น ตาก็จ้องตรงเวที

แล้วก็เปลี่ยนเซต เห็นหลุมเปิด โฮกกกกกกกกก กรี๊ดไปก่อนแล้ว dancing out ทั้งร้องทั้งเต้น แต่ก็ไม่ลืมที่จะส่องคังทึก โฮกกกกกกกกกกกกกก อิจฉา โซน j k l มากๆเลยอะ ฮือๆ

สนุกมากมาย ประทับใจสุดๆ คังทึกก็นะ เล่นเอาแม่ยกหัวใจจะวายตาย

ไอ้เราก็สอดส่ายสายตาจ้องแต่คังทึกแต่เวรกรรม ที่หมีไม่ค่อยมาโซนเราอะ แต่เห็นทึกกะฮยอกแล้วก็ด๊องบ่อยมากๆ อิ อิ อึนเฮเอาโล่ไปเลย

วายกระจายครับพี่น้องงงงงงงงง ชอตอึนเฮไม่ไหวแล้วววว เห็นด๊องวิ่งมาแต่ไกล ลิบๆมาหาฮยอก แล้วก็กระโดดเอาอกชนกัน กร๊ากกกกกกกกก เต็มตาเลย

ด๊องโดดขี่หลังฮยอก กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด น่ารักอะ

กอดคอกันร้องเพลงตอน You are my endless love พอมานั่งดูคลิปที่โหลดมา เห็นจริงๆ ตอนแรกมองกันไปมองกันมาอะ เหมือนไม่กล้า อายรึไงฮยอก สุดท้ายก็เดินมากอดคอด๊องกระโดดเฉยเลย โฮกกกกกกกก

อึนเฮกระจายจริงๆ แต่ก็เห็นจริงๆอะ ว่าฮยอกอยู่ตรงไหน ด๊องจะอยู่ตรงนั้นแทบจะตลอดเวลาเลยอะ ได้ใจเต็มๆงานนี่คู่ลูกรัก เพระฮยอกอยู่โซนเราอะ เห็นบ่อยมากๆ ฮยอกน่ารักมาก ผมทรงนี้ก็โดนใจ สวยมากเลยอะฮยอก

Image Hosted by CompGamer Image Host

แล้วก็มาถึงคู่พ่อแม่ของเรา คังทึกนั้นไม่เบาจริงๆ เอสเจทีออกมาแล้วกรี๊ดสลบเลยทีเดียว เน้นๆแค่สองชอตก็ทำเอาตายแล้ว ท่าประจำเค้า ที่เอาหัวชนกัน แต่ไม่ๆๆๆๆๆ นี่มันจมูกชนกันแล้วทึกแบบว่าหน้าเหวอมากเลยอะ น่ารัก ทั้งกรี๊ด ทั้งกระโดดจนปวดเท้าไปหมดเลย อีกชอตคังอินกะทึกไปยืนตรงโซน j k l แล้วก็สะกิด ชวนกันเต้นอะ น่ารัก

และก่อนจะร้องยู ตอนที่หมีกำลังพูด ทึกก็เอื้อมมือไปเช็ดเหงื่อให้หมี โฮกกกกกกกกกกกกกกกก สครีมอย่างโหยหวนนนนนนนนน หวานกันมากมาย หน้าหมีแบบว่ายิ้มเขินอะ  โอ๊ยยยยยย หมีแกเขินเป็นด้วยยยยยยยย รักทึกจริงๆเลยอะ สงสัยจะเอาคืนชอตเมื่อกี้ เหอ เหอ

แล้วก็ชอตที่หมีอุ้มทึกอะ เห็นไกลๆ แต่เพื่อนเล่าว่าทึกถลกเสื้อตัวเองแล้วหมีก็มายืนข้างหลังจับเอวทึกแล้วก็ยกอะ โฮกกกกกก  ไม่ไหว ถ้าเห็นเองคงลงไปนอนดิ้นตรงนั้นแน่ๆเลย

แล้วทึกอะก็ดูร่าเริงมากมาย วิ่ง กระโดด ไปทั่วเลยจริงๆ แอบเคืองทำไมหมีไม่มาแถวเค้ามั่งอะ แล้วก็เกิดเหตุ ทึกสะดุด คาดว่าเป็นบันไดตอนวิ่งขึ้นเวทีเล็กอะ ใจหายเลย เป็นห่วงมาก แต่ยังดีที่ยังพยุงตัวได้ แล้วก็ลุกขึ้นมายิ้มให้เพื่อจะบอกว่าไม่เป็นไร โฮๆๆๆๆๆๆ รู้นะว่าพี่ทุ่มเทแค่ไหน แต่ดูแลตัวเองด้วยนะเป็นห่วงมากๆจริงๆ

ชอบเพลง YMCA มากๆเลยอะ ตั้งแต่ฉายวีซีอาร์แล้วแบบว่าน่ารักมากๆ ทึกเต้นน่ารักมากโฮกกกกกกกกก พูดแล้วก็ยังนึกถึงภาพวันนั้นอยู่เลย ทุกคนเต้นกันหมด สนุกกันมากๆเห็นสีหน้าที่มีความสุขทั้งคนร้องแล้วก็คนเต้นเป็นอะไรที่ประทับใจมากมาย ช่วงคอนนี่ลุกขึ้นเต้นจนลืมไปเลยว่ากลัวความสูง อิ อิ

ครบทุกรส สนุก มัน ฮา แล้วก็ซึ้งสุดๆกับแมรี่ยู

เห็นเค้าเอาเก้าอี้มาตั้งอะก็รู้ทันที มาแล้วๆที่ซ้อมๆมาจะได้ร้องแล้ววววว

ตอนที่ทึกพูดฟังไม่รู้เรื่องเลยว่าพูดอะไร เพราะได้ยินแต่เสีงกรี๊ดอะ แต่พอดนตรีขึ้นก็แรฟเลยคะ พยายามแถเพราะไม่ทัน ความสามารถทางดนตรีต่ำมากๆ

ร้องแล้วก็โบกๆๆๆๆๆๆ แค่แปบเดียวจริงๆกล้องซูมทึกอะ อ๊ากกกกก ทึกร้องไห้ โฮ ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆๆๆ ทึกอย่าร้อง จะร้องตามอะ ในใจก็คิดว่าไม่ร้องๆกลั้นน้ำตาไว้ ถ้าร้องไห้แล้วจะร้องเพลงไม่ได้ ขอเป็นหนึ่งเสียงพร้อมๆกับทุกคน อยากแสดงความรักให้เอสเจได้เห็น ขั้นรักพวกนายทุกคนนะ รักมากๆด้วย

กล้องก็จับแต่ทึกอะ ตอนแรกมองแต่ที่สกรีน เห็นหน้าเต็มๆร้องหนักมาก โอ๊ยยยไม่ไหวแล้วววว จึงหันไปมองตรงที่ทึกนั่ง ทึกอะ ร้องไห้จนตัวงอเลย ฮือๆ ไม่ไหวแล้วจากนั้นก็หลับหูหลับตาร้อง ร้องให้ดังที่สุด

Image Hosted by CompGamer Image Host

ที่มีคนบอกว่าเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ มันคือเรื่องจริง เดินกลับเข้าหลังเวทีไปแล้ว แต่ยังไม่มีใครลุกเลย แล้วร้องแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้ทึกกะเจ๊ ไม่รู้ว่าได้ยินมั้ย

แล้วเอสเจก็ออกมาอีกครั้ง เห็นบอมกะเย่เปลี่ยนเสื้อแล้วคงกำลังจะกลับจริงๆ ออกมาขอบคุณแฟนๆอีกครั้ง

ขอบคุณมากๆเหมือนกันนะที่ทำให้พวกเรามีความสุขมากมายขนาดนี้

พอเอสเจเดินเข้าไปอีกคราวนี้ก้รู้แล้วว่าคงกลับจริงๆ แล้วเค้าก็เริ่มมีคนเดินออก แต่ยังมีบางส่วนที่ยังไม่ออก แล้วร้อง u are the one คะ ใช่แล้วที่ซ้อมๆมายังไม่ได้ร้องเลย รู้สึกว่ามีน้องกลุ่มนึงเริ่มร้องหลายรอบแต่ก็ล่ม จนเค้าเปิดเพลงคลอ ก็เลยช่วยกันร้อง ตอนนั้นเสียงไม่มีแล้วแต่ก็จะร้อง มีน้องคนนึงคะ ร้องเพลงแล้วก็ร้องไห้ด้วย จะร้องตาม คอนจบอารมณ์ไม่จบจริงๆคะ

สรุปแล้ว ประทับใจมากมาย ทุกสิ่งทุกอย่าง อะไรที่ร้ายๆและทำให้เสียใจก่อนคอนจะเริ่มก็ลืมไปหมดแล้ว

ขอบคุณ

ลิงๆทั้งหลายที่ทำให้พวกเรามารวมตัวกันในวันนี้

ขอบคุณเอลฟ์ทุกคนที่ได้สนุก มีความสุขและช่วยกันแสดงพลังให้เอสเจเห็นว่าพวกเรารักพวกเค้ามากแค่ไหน

ถึงจะเป็นคอนแรก แต่ก็จะไม่ใช่คอนสุดท้ายยยย ยังรอคอยคอนต่อไปของพวกนายนะ

มาร่วมสร้างความทรงจำดีๆด้วยกันแบบนี้ที่เมืองไทยอีกครั้งนะ

SUPER JUNIOR & THAI FAN FIGHTING!!!!!!!!!

 

สุขสันต์วันเกิด Leeteuk Oppa

posted on 01 Jul 2008 01:10 by mee-teukieluv  in Mee-Angel
Image Hosted by CompGamer Image Host

Happy birthday To Park JungSu 

สุขสันต์วันเกิดคนแก่ 55555++++

 

แก่แต่ก็รักนะ

รู้มั้ยว่ารักมากๆๆๆ

 

ไม่เคยเรียกทึกกี้ว่าพี่เลย ทำไมกัน

ไม่มีเหตุผลเหมือนกัน

 

รู้แค่ว่ารัก

รู้แค่ว่าพี่คือเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ชีวิตเค้ามีความสุข

ทุกครั้งที่เหนื่อย ท้อ

Image Hosted by CompGamer Image Host

เห็นรอยยิ้มของพี่ก็มีความสุขแล้ว

เห็นพี่มีความสุขเค้าก็มีความสุข

ถ้าพี่ทุกข์หรือเสียใจ เค้าก็จะร้องไห้ด้วย

Image Hosted by CompGamer Image Host

 

ไม่ว่าใครจะว่ายังไงก็รักพี่นะ

รักเพราะพี่คือพี่

ถ้าไม่ใช่พี่ก็ไม่รักหรอก

 

อยากเห็นพี่มีความสุขมากๆๆๆๆๆๆ

สุขภาพร่างกายแข็งแรง

 

เจ็บปวดมากๆเวลาทีเห็นพี่ไม่สบายอะ

 

รักษาสุขภาพบ้างนะ

 

เค้าจะรอตะโกนชื่อพี่ในคอน

ถึงจะไกลแต่เค้าก็เชื่อว่าพี่ต้องได้ยิน

 

Image Hosted by CompGamer Image Host

อยากเจอพี่อีกครั้ง

 

Image Hosted by CompGamer Image Host Image Hosted by CompGamer Image Host

 รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก

 

Image Hosted by CompGamer Image Host

 

Image Hosted by CompGamer Image Host

 รักๆๆๆๆ Teukie Oppa

[SF]แค่เล็กน้อย

posted on 30 Jun 2008 11:13 by mee-teukieluv  in fiction

Image Hosted by CompGamer Image Host

 

 

 

ค่ำคืนที่ยาวนานเหลือเกิน ในความรู้สึกของคนที่กำลังเหนื่อยล้าและเงียบเหงา

สองขาที่ก้าวไปข้างหน้าค่อนข้างสั่นเพราะความเหนื่อยล้า

 

แล้วทำไมถึงเงียบเหงาล่ะ

 

นั่นสิ ความสุข ความรู้สึกอบอุ่นใจที่ได้รับทุกครั้งที่ถึงแม้จะรู้สึกเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักแค่ไหน

 แต่ก็ไม่เคยท้อแท้ สิ้นหวัง

เพราะยังมีคนคอยเคียงข้าง คอยให้กำลังใจ คอยเติมเต็มความรู้สึกที่ว่างเปล่าให้กันและกันอยู่เสมอ

 

แต่วันนี้ไม่เหมือนวันนั้นอีกต่อไปแล้ว....................

 

…………………………………………………………………………………….

 

หลังจากเสร็จสิ้นการอัดรายการเกมส์โชว์รายการหนึ่ง ยูนิตใหม่ของนักร้องบอยแบนด์ชื่อดังของเกาหลี ก็ต้องรีบไปอัดการแสดงสดอีกรายการหนึ่ง ตารางงานที่แน่นขนัดจนแทบไม่ได้พัก แต่ทุกครั้งที่ขึ้นแสดงก็ยังคงยิ้มแย้มให้บรรดาแฟนคลับที่มารอเชียร์พวกเขาได้เสมอ

 

ตอนดึกก็ต้องแยกย้ายกันไปจัดรายการวิทยุซึ่งเป็นอีกหน้าที่หนึ่งที่พวกเขารัก

ฮยอกแจ วันนี้จัดรายการเสร็จกลับไปก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวคังอินจะมารับพี่น่ะลีทึกบอกฮยอกแจพร้อมยิ้มน้อยๆ จะไม่ให้เขายิ้มได้ยังไง ก็ในเมื่อช่วงนี้ไม่ได้ไปไหนด้วยกันเลย แม้จะขึ้นแสดงด้วยกัน พอเสร็จคังอินก็ต้องรีบไปถ่ายหนังต่อ วันๆแทบจะไม่ได้คุยกันเลย พอคนตัวโตโทรมาบอกก็อดที่จะดีใจไม่ได้

 

โอเคๆ เดี๋ยวฮยอกแจจัดให้ครับพี่ฮยอกแจยิ้มล้อเลียนคนอายุมากกว่าอย่างรู้ทัน ทำไมเขาจะไม่เข้าใจ แม้จะอยู่ใกล้กันแต่มันเหมือนห่างกันอย่างนี้มันทรมาน ส่วนเขาแม้จะไกลแต่คนที่อยู่ฝั่งนู้นก็ขยันโทรมาคุยกันทุกวันอยู่แล้ว

เฮ้อ เมื่อไหร่ ลูกเจี๊ยบจะเจอลูกปลาซะทีน้า

 

หลังจัดรายการเสร็จฮยอกแจก็กลับไปก่อน ลีทึกจึงได้แต่นั่งรอคนตัวโตมารับ พลางหยิบ เครื่องเล่น mp3 มาฟังระหว่างรอ

ขณะที่ฟังเพลงไปก็นั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว มีอะไรมาเซอร์ไพรส์รึป่าวนะ  เพราะตอนโทรมาเหมือนจะรีบๆก็เลยไม่ได้ถามอะไรกันมาก แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็รู้ ^-^

 

 

จากหนึ่งเพลง เป็นสองเพลง



จากสองเพลงเป็นสิบเพลง …….สงสัยรถจะติด

 

 

 

จากสิบเพลงเป็นเกือบยี่สิบเพลง……..เกิดอุบัติเหตุอะไรรึป่าวนะ คิดได้ดังนั้นมือเรียวจึงรีบกดโทรศัพท์หาทันที แต่ไม่มีสัญญาณตอบรับ แบตฯหมดรึป่าวนะ

 

อืม รออีกสักนิดแล้วกัน

 

 

ยังไม่มาเลย  จะตีสามแล้วนะ ชักเริ่มเป็นห่วงแล้วสิ ทำยังไงดี  กดโทรศัพท์หาน้องชายที่รักอย่างร้อนรน

 

 

ฮัลโหลครับ  อ้าวพี่ ยังไม่กลับอีกเหรอฟังจากน้ำเสียงฮยอกแจคงนอนไปแล้ว

คือมีปัญหานิดหน่อยน่ะ คังอินกลับบ้านรึยังในใจได้แต่ภาวนาขอให้คนตัวโตกลับถึงบ้านแล้วอย่างปลอดภัยด้วยเถอะนะ

เดี๋ยวนะพี่  อืม ยังนะพี่ รึว่าพี่คังอินยังไม่ไปรับพี่อีกเหรอคิ้วเริ่มขมวด นี่มันผ่านมาตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ ทำไมปล่อยให้พี่ทึกรอนานขนาดนี้นะ

สงสัยจะติดธุระด่วนมั้ง ไม่เป็นไรๆ แค่เล็กน้อย เดี๋ยวพี่กลับเองได้นะ นั่นสิ แค่นี้มันเล็กน้อย แต่เรื่องใหญ่อยู่ที่คังอินอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า คิดแล้วก็เป็นห่วง

มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยพี่ฮยอกแจถามด้วยความเป็นห่วงพี่ชายคนโตของวง

งั้นพอจะรู้มั้ยว่าจะติดต่อคังอินได้ยังไง พี่โทรไปแล้วแต่ติดต่อไม่ได้เลย พี่เริ่มเป็นห่วงแล้วนะน้ำสียงร้อนรนพอจะทำให้ฮยอกแจรู้ดีว่าลีทึกกำลังกังวลมากแค่ไหน

งั้นเอางี้แล้วกัน พี่รีบกลับบ้านมาก่อนดีกว่าแล้วเราค่อยคิดหาวิธีกันนะ ใจเย็นนะพี่ คงไม่มีอะไรหรอกฮยอกแจพยายามปลอบลีทึก

แต่ถ้าคังอินมารับ แล้วไม่เจอพี่ล่ะยังไงก็ยังคงเป็นห่วงคังอินอยู่ดี

ถ้าไม่เจอพี่เขาก็กลับบ้านแหละ แต่พี่อะรอมาหลายชั่วโมงแล้วนะกลับมาพักผ่อนเถอะ เผื่อว่าทางนี้จะได้ข่าวด้วยนะพี่ จนแล้วจนรอดกว่าลีทึกจะกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปเกือบๆตีสี่ ก็ยังไม่มีวี่แววของคังอิน

 

 

 

จะให้ข่มตาหลับยังไงไหว เป็นห่วงคนตัวโตจับใจ จนได้ยินเสียงคนโหวกเหวกโวยวายจึงออกไปดู เห็นผู้จัดการกองถ่ายแบกคนตัวโตที่เขาเป็นห่วงอย่างมากมาย เดินทุลักทุเลเข้าบ้านมา

 

ขอโทษทีนะครับที่พากลับมาส่งดึกไปหน่อย คือพอดีทางกองเรามีเลี้ยงพอดีนะครับก็เลยดื่มกันมานิดหน่อยลีทึกรีบเข้าไปช่วยประคองคังอินนอนตรงโซฟา รีบหาผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตัวให้

อย่างนี้มันน่าปล่อยให้นอนตากยุงหน้าบ้านมากกว่านะพี่ ปล่อยให้พี่รอตั้งนานฮยอกแจอดที่จะประชดไม่ได้ พูดจบก็ได้แต่ถอนหายใจ ก็คนที่ต้องการให้ได้ยินมีสติพอที่จะได้ยินที่ไหนล่ะ

ช่างเถอะนะ เรื่องเล็กน้อยเอง โทรศัพท์คงแบตฯหมดน่ะก็เลยไม่ได้โทรบอก ไปนอนเหอะเดี๋ยวพี่ดูเองจะให้โกรธยังไงก็ไม่เคยโกรธคนตัวโตได้ซักที เช็ดตัวให้เสร็จก็เอาผ้ามาห่มให้แล้วตัวเองก็ต้องนอนพักบ้างพรุ่งนี้ยังมีงานรออยู่

 

หลังจากวันนั้นก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย บวกกับฮยอกแจคอยกันท่าตลอดเวลาเพราะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่คังอินบอกว่าลืมที่นัดกับลีทึกไว้  จะบอกคังอินว่าลีทึกรอนานมาก ลีทึกก็ได้แต่ส่ายหน้า ช่างมันเหอะ  เฮ้อ ให้มันได้อย่างนี้สิ

 

 

 

 

วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ทำงานกันตั้งแต่เช้ายันค่ำ เนื่องจากที่กองถ่ายฯวันนี้ยกเลิกกองคังอินจึงได้พักช่วงเช้า จึงออกจากบ้านช้ากว่าคนอื่นเพื่อตามไปสมทบที่สตูดิโอเพื่อไปขึ้นแสดงสดได้

แต่ก็ยังไม่วายรีบร้อนออกจากบ้านจนไม่ได้กินข้าวที่ลีทึกทำไว้ให้ ที่ตั้งทิ้งไว้ในห้องครัว

เมื่อกลับถึงห้องกันตอนดึกๆก็ต้องรีบเก็บและล้างชามกับข้าวที่ลีทึกทำไว้ เพราะมันบูด ส่งกลิ่นเหม็นออกมาแล้ว ลีทึกทำได้แต่ขอโทษขอโพยน้องๆที่ต้องทนดมกลิ่นเหม็นๆกัน

 

ขณะที่กวาดกับข้าวที่เขาตื่นแต่เช้าขึ้นมาทำ พร้อมรอยยิ้มมีความสุขที่ได้ทำอาหารให้คนที่รักได้กิน

 

เจ็บเมื่อเหลือบไปเห็นโน้ตที่ตัวเองเขียนติดไว้บนตู้เย็น

อย่าลืมกินข้าวด้วยนะ

  เดี๋ยวผอม เป็นห่วง

ทุกถ้อยคำที่เขียนพร้อมรอยยิ้มบางๆ

เจ็บปวด แต่

ไม่เป็นไรหรอกนะ  คงจะรีบจริงๆจนไม่เห็นโน้ตก็ได้  แค่เรื่องเล็กน้อยเอง แล้วก็ได้แต่ยิ้มเศร้าๆให้ตัวเอง

 

ฮยอกแจได้แต่สายหน้า รอยยิ้มตอนทำกับตอนทิ้งช่างแตกต่างกันจริงๆ แล้วก็ได้แต่ถอนหายใจหนักๆ  เนื่องจากตัวต้นเหตุไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลยเพราะกลับบ้านดึกกว่าคนอื่นด้วย เฮ้อ

 

 

 

หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ทุกอย่างยังคงดำเนินไปเหมือนปกติทำงานๆแล้วก็นอนพัก แต่สิ่งที่ไม่ปกตินั้นคือตัวของลีทึกเอง สิ่งเล็กๆน้อยๆต่างๆที่ไม่เคยใส่ใจ เริ่มมีมากขึ้นทับถมให้จิตใจของลีทึกเป็นกังวล และคนที่สังเกตเห็นก็คงหนีไม่พ้นฮยอกแจนั่นเอง

 

ทำไมพี่ไม่ลองคุยกับพี่คังอินดูบ้างล่ะเมื่อทนไม่ไหว เริ่มเป็นห่วงพี่ชายคนโต เขาก็ต้องพูดออกมา

พี่ไม่เป็นไรหรอกนะ แค่เรื่องเล็กน้อยเอง ทำงานก็หนักกันอยู่แล้วอย่าให้มีเรื่องอะไรรบกวนใจเลยนะลีทึกตอบเบาๆ เขาคิดอย่างนั้นจริงๆ

พี่ก็เป็นซะอย่างนี้  ฮยอกแจเองก็รู้ดีว่าคนแก่คนนี้หัวดื้อแค่ไหน เฮ้อ แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจกันล่ะ

 

………………………………………………………………………………….

 

 

วันนี้เหล่าหนุ่มๆต้องขึ้นแสดงสดในรายการเพลงชื่อดัง แต่ลีทึกมีอาการไม่สู้ดีนัก แต่ก็ยังกัดฟันขึ้นแสดงจนจบ

หลังอัดรายการเสร็จ ฮยอกแจก็รีบมาดูอาการลีทึกทันที

พี่เป็นอะไร รึเปล่า ดูสีหน้าพี่ไม่ดีเลย ผมว่าพี่กลับไปนอนพักเหอะนะ เดี๋ยววันนี้ผมไปจัดรายการคนเดียวก็ได้นะ

พี่ไม่เป็นอะไรมากหรอกนะ กินยาเดี๋ยวก็หายแล้วนะ ลีทึกรีบตอบ

เชื่อผมเหอะพี่ ให้พี่คังอินไปส่งแล้วกันนะ เดี๋ยวผมบอกให้พูดจบ ฮยอกแจรีบเดินไปหาคังอินโดยไม่ทันได้ยินเสียงห้ามของลีทึก

 

พี่คังอินครับ พี่คังอินเมื่อไปถึงเป้าหมายฮยอกแจก็เรียกทันที

เดี๋ยวนะ มีอะไรฮยอกแจ พี่กำลังยุ่งอยู่ คังอินหันมาพร้อมโทรศัพท์ในมือ

เอ่อ พี่ลีทึก เขา ..” ยังไม่ทันที่ฮยอกแจจะพูดจบ ลีทึกก็รีบมาดึงฮยอกแจเอาไว้

พี่ไม่เป็นไรจริงๆนะฮยอกแจ  คังอินงานยุ่งด้วย อย่าไปรบกวนเขาเลยฮยอกแจทำหน้ามุ่ยทันที ไม่ยอม ยังไงวันนี้ก็ต้องพูดกันให้รู้เรื่องให้ได้ พี่ลีทึกกำลังไม่สบายอยู่นะ  หลายครั้งจนเกินไปแล้ว

พี่คังอิน พี่ลีทึกไม่สบายนะฮยอกแจตะโกนออกไป ทำให้คังอินหันควับมาทันที

เอ่อ สักครู่นะครับๆเดี๋ยวผมจะรีบไปครับหลังจากวางหู คังอินก็หันมาถามลีทึกทันที

พี่เป็นอะไร ไม่สบายตรงไหนลีทึกได้แต่ยิ้มหน้าเจื่อนๆ เห็นฮยอกแจยิ้มล้อเลียนอยู่

พี่ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกนะ กินยาเดี๋ยวก็หายแล้วลีทึกรีบตอบเมื่อเห็นสีหน้าเป็นกังวลของคังอิน แค่คังอินเป็นห่วงเขาก็ดีใจแล้ว

ไม่จริงอะพี่ ผมว่าพี่คังอินไปส่งพี่ลีทึกกลับบ้านดีกว่านะ นะฮยอกแจพูดรบเร้า คังอินที่กำลังทำสีหน้าลังเล

พี่ไม่เป็นไรจริงๆ ฮยอกแจ  เรื่องเล็กน้อยเอง ถือว่าพี่ขอร้องนะ ลีทึกกระซิบฮยอกแจเมื่อเห็นสีหน้าที่เริ่มกังวลของคังอินเพราะรู้ว่าคังอินมีงานจริงๆ ไม่อยากให้คังอินต้องลำบากใจ

 

ได้ยินดังนั้นฮยอกแจก็ทำอะไรไม่ได้อีก ได้แต่มองหน้าลีทึกด้วยความไม่เข้าใจ

 

ผมต้องรีบไปแล้วนะ ผมสัญญา เดี๋ยวผมโทรหาพี่แล้วกัน อย่าลืมกินยานะครับคังอินพูดจบก็รีบเดินจากไป ทิ้งให้ฮยอกแจกับลีทึกมองตามแผ่นหลังกว้างไป

 

นั่นก็เล็กน้อย นี่ก็เล็กน้อย ฮึก ละ แล้วเรื่องไหนที่เป็นเรื่องใหญ่สำหรับพี่ล่ะ อึก ผมไม่เข้าใจเลย ฮึก ฮือ

จู่ๆฮยอกแจก็โพล่งออกมา  แต่ลีทึกได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดู

ขอบใจมากนะที่เป็นห่วงพี่  อ้าวๆ ทำไมน้องชายพี่ขี้แยอย่างนี้ล่ะเนี้ย สงสัยต้องโทรทางไกลให้ใครมาปลอบแล้วมั้งลีทึกได้แต่พูดหยอกให้ฮยอกแจสบายใจ เขาเข้าใจในสิ่งที่ฮยอกแจพูดดี แต่จะทำยังไงได้คังอินงานยุ่งจริงๆ แล้วอีกอย่างคังอินสัญญาแล้วว่าจะโทรมา แค่นี้ก็พอแล้ว

 

ระหว่างจัดรายการอาการของลีทึกแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด เริ่มไอ หน้าเริ่มซีด ทั้งๆที่กินยาไปแล้ว ฮยอกแจได้แต่คอยถามอย่างเป็นห่วง แต่ลีทึก ได้ยิ้มตอบว่าไม่เป็นไร สายตาคอยเอาแต่เหลือบมองโทรศัพท์มือถือแทบจะตลอดเวลา

จนแล้วจนรอด ก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้ยินเสียงของคนที่อยากได้ยิน สภาพร่างกายเริ่มไม่ไหว สภาพหัวใจก็เช่นเดียวกัน

 

ทำไมฮยอกแจจะไม่รู้ว่าลีทึกรู้สึกยังไง สายตาที่เหลือบมองโทรศัพท์ตลอดเวลา เขาสงสารพี่ชายคนโตจับใจ ใจอยากจะโทรหาคนต้นเหตุให้รู้เรื่อง แต่ก็ติดที่ลีทึกห้ามไว้ เพราะคังอินกำลังทำงาน

 

เมื่อกลับถึงห้องลีทึกก็ขอนอนพักทันที นอนทั้งๆที่มือยังถือโทรศัพท์อยู่

 

รอ

 

 

 นายสัญญาแล้วนะคังอิน พี่จะรอ

 

 

 

หลับไปทั้งๆที่มือกำโทรศัพท์ไว้แน่น

 

 

หลับไปทั้งน้ำตา

 

……………………………………………………………………………

 

 

วันนี้เป็นวันสำคัญ

สำคัญสำหรับลีทึก แต่ก็เหมือนวันธรรมดาที่เขายังต้องออกไปทำงานตามปกติ อาจจะแตกต่างตรงที่คำทักทายที่ทุกคนทักทายเขาไม่เหมือนทุกวัน

 

สุขสันต์วันเกิดนะครับพี่ฮยอกแจ คนแรกที่อวยพรเขา

แล้วก็ตามมาด้วยลิงทั้งฝูง ที่แทบจะรุมทึ้งเขาให้แกะของขวัญที่แต่ละคนให้มา

 

เกือบครบ ขาดแค่คนเดียว คนที่เขาก็ยังไม่เห็นหน้าเลยตั้งแต่เช้า

 

พี่คังอินออกไปถ่ายหนังแต่เช้าครับพี่ ตอนดึกๆคงมีเซอร์ไพรส์นะผมว่าฮยอกแจพูดยิ้มๆ ลีทึกได้แต่ยิ้มตามโดยไม่ได้พูดอะไร เพราะวันเกิดเขาทุกปีก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษอยู่แล้ว แค่คำอวยพรที่ให้เขาก็มีความสุขแล้ว

 

วันนี้ทั้งวันลีทึกรู้สึกมีความสุข แทบจะยิ้มตลอดทั้งวัน จนถูกน้องๆในวงแซวบ่อยๆ

รอนะ อีกหนึ่งคนที่เขาอยากเจอ อยากได้ยิน แค่คิดก็ยิ้มอย่างมีความสุขแล้ว

 

จนจัดรายการใกล้เสร็จก็ยังไม่มีวี่แววของคนที่รอ จนลีทึกเริ่มใจเสีย

ฮยอกแจเองสังเกตเห็น  ได้แต่พูดให้กำลังใจ

เดี๋ยวก็มานะพี่ ขี้คร้านจะจับตัวเองผูกโบมาด้วยนะผมว่า อิ อิลีทึกได้แต่ยิ้มขอบคุณฮยอกแจ นั่นสินะ ทุกปีคังอินไม่เคยลืม แม้ไม่มีอะไรพิเศษแต่เขาก็มีความสุขแล้ว

 

กลับถึงบ้าน คังอินก็ยังไม่กลับ ลีทึกได้แต่นั่งรอ จะโทรไปดีมั้ยนะ จะเที่ยงคืนแล้วนะ

หรือว่าจะลืมจริงๆ  แค่เพียงโทรมาก็ยังดีนะ แค่อยากได้ยินเสียงเท่านั้นเอง 

 

มือกำโทรศัพท์ไว้แน่น

 

รอ

 

รอ

 

 

แล้วก็รอ

 

 

 

นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืน

สุขสันต์วันเกิดนะ ปาร์คจองซู  นายกำลังทำอะไรอยู่ นายกำลังรอใครอยู่

 

 

 

ฮยอกแจเห็นท่าทางไม่สู้ดีของลีทึก จึงเดินเข้าไปหา

ขอพี่ออกไปเดินสูดอากาศข้างนอกหน่อยนะ 

“เอ่อ งั้นให้ผมไปด้วยนะครับพี่ฮยอกแจเห็นสีหน้าลีทึกแล้ว สงสารจับใจ พี่คังอินไปอยู่ที่ไหนนะ

ไม่เป็นไร ไปนอนเถอะ พรุ่งนี้มีงานแต่เช้านะ ลีทึกได้แต่ยิ้มบางๆ

 ขอให้พี่ได้อยู่คนเดียวนะ ฮยอกแจ พี่อยากอยู่คนเดียว น้องรักของพี่

 

 

 

สองขาทอดยาวช้าๆไปบนถนนเล็กๆ

 

เดินไปเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดหมาย 

 

สองขาหยุดลงตรงสวนสาธารณะที่เขาเคยพาคังอินมาวิ่งทุกเช้า เพื่อลดน้ำหนัก

 

สถานที่ทั้งสองมาเดินเล่นกันบ่อยๆเวลาที่มีเรื่องไม่สบายใจ

 

 

และ

 

สถานที่ ที่นายให้คำสัญญา

 

ขอให้ผมเป็นคนที่คอยปกป้องพี่ คอยดูแลพี่ และคอยอยู่เคียงข้างพี่ได้มั้ยครับ

ผมจะไม่ทำให้พี่เสียใจ ผมสัญญา

 

 

สองขาก้าวช้าๆทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ยาวที่เขาสองคนเคยนั่งประจำ

 

 

 

สัญญานะครับ รอผมนะ เดี๋ยวผมไปรับ

ผมจะตื่นขึ้นมาเพื่อกินอาหารฝีมือพี่ทุกเช้าเลย ผมสัญญา

ผมจะโทรหานะ สัญญานะครับ

 

ขอให้ผมเป็นคนที่คอยปกป้องพี่ คอยดูแลพี่ และคอยอยู่เคียงข้างพี่ได้มั้ยครับ

ผมจะไม่ทำให้พี่เสียใจ ผมสัญญา

 

ภาพความทรงจำที่หวนเข้ามาในความคิด ทำให้รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าหวาน

ความสุข ความอบอุ่นในคืนวาน ยังคงอบอุ่นอยู่ในหัวใจ

แต่ทำไมกันนะ ทั้งๆที่ยิ้มแต่น้ำตาถึงไหลออกมา

 

 

คำสัญญาสำหรับนาย คือเรื่องเล็กน้อยรึเปล่า

คำสัญญาสำหรับนาย คือสิ่งสำคัญแค่ไหนกัน

 

 

ไม่ต้องมาดูแล หรือปกป้องก็ได้

ขอแค่อยู่ข้างๆกัน แค่นี้ก็พอแล้ว  พี่ขอแค่นี้ก็พอแล้ว

 

ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน คังอิน

 

…………………………………………………………………………..

 

ฮยอกแจได้แต่กระสับกระส่ายเดินไปเดินมาอยู่ในบ้าน จะทำยังไงดี

สุดท้ายจึงตัดสินใจโทรหาคังอิน

พี่คังอินครับ พี่อยู่ที่ไหน ทันทีที่รับสาย ฮยอกแจก็ถามทันที

น้ำเสียงร้อนรน ของฮยอกแจทำให้คังอินรู้สึกแปลกใจ

พี่กำลังรีบกลับ มีอะไรรึเปล่า พี่ทึกหลับรึยัง คังอินตอบพลางเหลือบมองกล่องของขวัญที่วางอยู่ข้างๆคนขับ

กว่าจะทำงานเสร็จ เพราะวันนี้มีอุบัติเหตุในกองถ่ายนิดหน่อยทำให้เลิกช้า ได้แต่หวังว่าลีทึกคงไม่โกรธเพราะเขาทำงานอยู่นะ

มันเลยวันเกิดพี่ทึกไปแล้วนะครับ พี่มัวทำอะไรอยู่ ฮยอกแจเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่เมื่อนึกถึงใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เศร้าสร้อยของลีทึก

นี่มันอะไรกัน หะ ฮยอกแจ เป็นอะไร ก็พี่ติดงานอยู่ พี่ลีทึกก็ต้องเข้าใจพี่สิ คังอินเริ่มโมโหบ้าง นี่เขาไปทำงานนะ ควรจะมีเหตุผลบ้างสิ

งานๆๆๆๆ ผมเข้าใจว่างานนะสำคัญ ส่วนเรื่องอื่นสำหรับพี่อาจจะเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ใช่มั้ยครับ  รู้มั้ยครับพี่ ว่าพี่กำลังทำให้พี่ทึกเสียใจ  คังอินได้แต่นิ่งฟัง ฮยอกแจพรั่งพรูคำพูดที่เขาอยากจะพูดมานานพร้อมน้ำตา

 

ผมสงสารพี่ทึกนะ แต่ ฮึก ผมอยากบอกพี่ อึก ฮือ แต่พี่ทึกก็ห้ามตลอด บอกว่าพี่ทำงานคำสัญญาที่พี่ให้ กลายเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่พี่มองข้ามไป แต่ ฮึก พี่รู้รึเปล่า ว่าพี่ทึกเขารอ แม้จะผิดหวัง เสียใจแต่ก็ไม่เคยปริปากบอกใครเลย  

หากพี่ยังเห็นว่าพี่ทึกยังสำคัญ และไม่ใช่สิ่งเล็กน้อยสำหรับชีวิตพี่ ก็ควรบอกพี่ทึกซะ  

 

ทุกคำพูดของฮยอกแจเหมือนเข็มนับพันที่ทิ่มแทงที่หัวใจของคังอิน

 

ใช่ เขาไม่เคยคิดเลย เขาทำอย่างที่ฮยอกแจว่าจริงๆ เขาทำอย่างนั้นจริงๆทำไมกันทั้งๆที่เคยให้สัญญากันไว้ทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะปกป้อง ดูแล และไม่ทำให้เสียใจ แต่สุดท้าย  

เขา เองที่เป็นคนทำให้ลีทึกต้องเสียใจ

 

เขากลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน กลายเป็นคนเห็นแก่ตัวอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

พี่ขอโทษ

คนที่พี่ต้องขอโทษ ไม่ใช่ผม

 

……………………………………………………………………………………………………

 

 

ผมขอโทษ น้ำเสียงที่คุ้นเคย สัมผัสเบาๆที่แตะตรงไหล่บาง ทำให้ใบหน้าเปื้อนน้ำตาเงยหน้าขึ้นมา

สัมผัสอบอุ่นนั้นเปลี่ยนมากอบกุมมือเรียวทั้งสองข้างเอาไว้

ผมขอโทษ ผมขอโทษ ผมผิดสัญญา ผมทำให้พี่เสียใจ คำขอโทษพร้อมน้ำตาของคนตัวโตตรงหน้า แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว สำหรับคนที่รอ

 

ผมไม่เคยนึกเลยว่า เพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆที่ผมมองข้ามไป  จะทำให้คนที่ผมรักเสียใจ ขนาดนี้

แต่จากนี้ไป ผมสัญ….” ลีทึกรีบเอามือปิดปากคังอินทันที

 

ไม่ต้องสัญญา แค่เพียงมีนายอยู่ข้างๆพี่ ก็เพียงพอแล้ว ลีทึกพูดพร้อมกุมมือคนตัวโตเอาไว้

 

ผมอยากให้พี่รู้ว่าพี่ไม่ใช่สิ่งเล็กน้อยสำหรับชีวิตผม แต่พี่เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตผม

ขอบคุณนะครับ ที่ยอมให้ผมได้อยู่เคียงข้างพี่

 

ไม่มีคำพูดอื่นใดอีกระหว่างคนทั้งสอง มีเพียงเสียงสะอื้นไห้และอ้อมกอดแสนอบอุ่นให้แก่กันและกัน

 

วันนี้คุณมองข้ามอะไร เล็กๆน้อยๆ รอบตัวคุณไป

อาจทำให้คนที่คุณรักเสียใจทั้งๆที่คุณไม่รู้ตัวก็ได้นะครับ

 

 

 

 

The End........

 

 

 

 

talkๆๆๆๆๆๆ ปิดเรื่อง

 

แหะ แหะ

 

ตอนแรกกะว่าจะจบเศร้า แต่วันเกิดทึกอะ ก็อยากให้มีความสุข

อย่าว่าหมีไม่ดีเลยนะคะ

 

เพราะบางที คนที่อยู่ใกล้กันจนเกินไป อาจจะมองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยๆของกันและกันไปก็ได้นะ

อันนี้ประสบการณ์ตรง เหอ เหอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Happy birthday to Ryewook.

posted on 21 Jun 2008 01:24 by mee-teukieluv  in suju

21/06/2008

Image Hosted by CompGamer Image Host

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ หนูอุคกี้

นับวันความน่ารักก็ยิ่งเพิ่มพูนตามอายุ

ประทับใจตั้งแต่งานดรีมคอนปี 2007 แบบว่าชอบสีผมคุณน้องอย่างแรง เปรี้ยวได้ใจเจ๊มั่กมาก

รัศมีเคะกระเด็นทิ่มตาอย่างแรงงงงงง

ยิ่งออกเอสเจเอ็ม อ๊ากกกกก

 

ทำผมทรงนี้มาฆ่ากันเลยดีกว่า

 

น่ารักมากกกกกก 

Image Hosted by CompGamer Image Host

ขอให้มีความสุขมากๆถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรกะตาเยเย่

ชอบเวลาอุคร้องเพลงมาก เค้าเรียกว่าพรสวรรค์จริงๆ

ประมาณว่าหนูเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความฝันที่อยากเป็นนักแต่งเพลงหรือโปรดิวเซอร์ไม่ไกลเกินฝัน

ก็เพราะความสามารถและความพยายามที่มีอยู่ มันจะต้องมาถึงในวันอันใกล้นี้แน่นอน

Image Hosted by CompGamer Image Host

 

รักหนูอุคนะ

รักเยเรียวด้วย

รักเอสเจ

แล้วก็รักคังทึกกกกกกก(เกี่ยวมั้ย ไม่รู้ แต่อยากให้เกี่ยว)

edit @ 21 Jun 2008 01:40:03 by ^-^ นุ่มนิ่มจัง^-^